Wednesday, December 17, 2008

കടല്‍

കടലായിത്തീരാനായിരുന്നുയെന്റെ വിധി..
എടുത്താലും കുറയാത്ത കടല്‍!
കൊടുത്താലും തീരാത്ത കടല്‍!

കണ്ണീരിന്റെഉപ്പുകൊണ്ട്എന്നെസൃഷ്ടിച്ച
പകൃതി,
ഏകാന്തതയിലെന്നും എന്നോടൊപ്പമിരുന്നു..

ആഴങ്ങളില്‍ നിന്ന് ആഴങ്ങളിലേയ്ക്ക്
മുങ്ങുമ്പോഴും,
കിട്ടാനിധിയെത്തേടുന്ന മനുഷ്യര്‍
എന്നുമെന്റെവിരുന്നുകാരായിരുന്നു!

വിശക്കുന്നവന് ആഹാരമായും,
ദുഃഖിതന് ആശ്വാസമായും,
വിരഹികള്‍ക്ക് കൂട്ടായും,
ഞാന്‍ അലകളില്‍ സാന്ത്വനമായി
നിത്യവുമെത്തുന്നു!

അതിര്‍ത്തികടക്കുവാനാകാത്ത
എന്റെ ദുഃഖം...
ഞാന്‍ ആരോടാണ് പറയുക?

8 comments:

രണ്‍ജിത് ചെമ്മാട്. said...

നന്നായിട്ടുണ്ട് ചേച്ചീ...

SreeDeviNair said...

രണ്‍ജിത്,
നന്ദി..

ചേച്ചി.

...പകല്‍കിനാവന്‍...daYdreamEr... said...

കൊള്ളാം... ഈ കടല്‍ക്കവിത ....
ആശംസകള്‍

lakshmy said...

ഒരുപാടിഷ്ടമായി ഈ കടൽക്കവിത

SreeDeviNair said...

പകല്‍ കിനാവന്‍,
വളരെ നന്ദി..

ചേച്ചി

SreeDeviNair said...

ലക്ഷ്മി,
നന്ദി..

സ്വന്തം,
ചേച്ചി.

Sureshkumar Punjhayil said...

Manoharam...!!!

SreeDeviNair said...

സുരേഷ്,
വളരെ നന്ദി..


ചേച്ചി.