Tuesday, December 23, 2008

പ്രകൃതി

പശ്ചിമാംബരത്തിന്റെപടുകോണിലെവിടെയോ
പാതിവിടര്‍ത്തിയിട്ടഈറന്‍മുടിയുമായ്
സന്ധ്യാമേഘം,
കാല്‍മുട്ടില്‍തലചായ്ച്ച് കണ്‍പൂട്ടിയിരുന്നു!

കാര്‍മുകിലൊളിപ്പിച്ചുവച്ച വാര്‍തിങ്കള്‍
അപ്പോഴും പിണക്കം നടിച്ച് അവളെ
കാണാത്ത ഭാവത്തില്‍ അകലെനോക്കി
നിര്‍വ്വികാരനായിരുന്നു!

വിരഹത്തിന്റെ വേദനയില്‍ ഇന്ദ്രധനുസ്സ്
പോലും മായാവിപഞ്ചികയില്‍ മധുര
ഗാനം ആലപിക്കാന്‍ മറന്നുനിന്നു!

കാമചാപങ്ങളുടെ ചാരുത നിറഞ്ഞ
നിശീഥിനിയില്‍;
കണ്ണുതുറക്കാന്‍ ആവാതെ താമര
മുകുളങ്ങള്‍ കാതോര്‍ത്തിരുന്നു!

ഒരു ഭ്രമരത്തിന്റെ മൂളല്‍ തന്റെ
ഉള്ളിലുണ്ടോ? എന്നപരിഭ്രമവുമായീ.....!


8 comments:

സുല്‍ |Sul said...

നല്ല വരികള്‍!

-സുല്‍

SreeDeviNair said...

സുല്‍,
നന്ദി..

ചേച്ചി.

ശിവ said...

നല്ല ഭാവന.....

...പകല്‍കിനാവന്‍...daYdreamEr... said...

കാമചാപങ്ങളുടെ ചാരുത നിറഞ്ഞ
നിശീഥിനിയില്‍;
കണ്ണുതുറക്കാന്‍ ആവാതെ താമര
മുകുളങ്ങള്‍ കാതോര്‍ത്തിരുന്നു!

കൊള്ളാല്ലോ ചേച്ചി.. നല്ല കവിത...
ക്രിസ്തുമസ് പുതുവത്സര ആശംസകള്‍...

SreeDeviNair said...

ശിവ,
നന്ദി..


ചേച്ചി.

SreeDeviNair said...

പകല്‍കിനാവന്‍,
അഭിപ്രായത്തിന്,
നന്ദി..

ക്രിസ്തുമസ്സ്
ആശംസകള്‍..

ചേച്ചി.

പാറുക്കുട്ടി said...

വിരഹത്തിന്റെ വേദനയില്‍ ഇന്ദ്രധനുസ്സ്
പോലും മായാവിപഞ്ചികയില്‍ മധുര
ഗാനം ആലപിക്കാന്‍ മറന്നുനിന്നു!

നല്ല ഭാവന ചേച്ചീ...

ഭാവുകങ്ങൾ!

SreeDeviNair said...

പാറുക്കുട്ടി,
വളരെ നന്ദി..

ചേച്ചി.