Saturday, June 13, 2009

ഏട്ടന്‍




കണ്ണുനീരൊപ്പുവാനാവാതെ നില്‍ക്കുമീ
കുഞ്ഞനുജത്തിയായ് മാറിഞാനിന്നലെ...
അകലങ്ങളിലിന്നുമറിയാതിരിക്കുന്നൂ,
അലിവായി,നൊമ്പരപ്പാടുമായേട്ടനും...!


തളരുമ്മനമിന്നുകാണാതിരിക്കുന്നു...
തകരുംസ്വപ്നവുമറിയാതെപോകുന്നു..
കൈചേര്‍ത്തുനില്‍ക്കുവാനാവാതെനില്‍ക്കുന്നു..
ആത്മാവുമായെന്റെ മുന്നിലിന്നാദ്യമായ്..!

രക്തബന്ധത്തിന്നുള്ളില്‍ഞാനിന്നെന്റെ..
രക്തത്തെവീണ്ടുംതിരിച്ചറിഞ്ഞീടുമ്പോള്‍..
ഏട്ടനായ് ,ഞാനെന്റെ ജീവനില്‍ കാത്തൊരു..
ഏടുകളിന്നും മൂകമായ് തേങ്ങുന്നു...



ശ്രീദേവിനായര്‍

9 comments:

D'signX said...

വളരെ നന്നായിട്ടുണ്ട് ...
"ഏട്ടനായ് ,ഞാനെന്റെ ജീവനില്‍ കാത്തൊരു..
ഏടുകളിന്നും മൂകമായ് തേങ്ങുന്നു..."

അറിയാതെ ഞാനും ഓര്‍ത്തു പോയി ഏട്ടനെ...
.

ramaniga said...

ഒരു പാട് ഓര്‍മകള്‍ വന്നു ഇത് വായിച്ചപ്പോള്‍!
നന്ദി

കുമാരന്‍ | kumaran said...

ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.

വശംവദൻ said...

നല്ല വരികൾ.

ഏ.ആര്‍. നജീം said...

ഇത്തരം ഒരു കുഞ്ഞനുജത്തിയുള്ള ആ ഏട്ടന്‍ ഭാഗ്യവാന്‍ തന്നെ..

നന്നായി കവിത..

വാഴക്കോടന്‍ ‍// vazhakodan said...

ഓര്‍മ്മകള്‍...ഓര്‍മ്മകല്‍ക്കെന്നും നഷ്ട സുഗന്ധം! ആശംസകള്‍..

അരുണ്‍ കായംകുളം said...

നന്നായിരിക്കുന്നു ചേച്ചി

രക്തബന്ധത്തിന്‍റെ ഊഷ്മളത

കൊട്ടോട്ടിക്കാരന്‍... said...

താലോലിക്കുവാന്‍ ഒരു കുഞ്ഞനുജത്തിയെ കിട്ടിയിരുന്നെങ്കില്‍...

SreeDeviNair.ശ്രീരാഗം said...

എന്റെ പ്രീയപ്പെട്ട
എല്ലാ സഹോദരന്മാര്‍ക്കും...
സ്നേഹത്തോടെ നന്ദി
പറയുന്നു.....

സ്വന്തം,
ചേച്ചി.