ഏകാന്തതയുടെ പടവുകള് കയറാന് വിസമ്മതിക്കുന്ന
മനസ്സിനെ ഞാന് മനസ്സില്ലാതെ പൂട്ടിയിട്ടു.
എന്നിട്ടും മനസ്സ് തകര്ത്ത് സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ
പടവുകള് കയറാന് അവള് ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു.
മലര്മെത്ത ഉപേക്ഷിച്ച്,പരുത്ത പ്രതലത്തില്
ചാരിയിരുന്നസ്വപ്നങ്ങള് മിക്കവയും പാതിമയക്കത്തില്
ഞെട്ടി ഉണര്ത്തുന്നവയായിരുന്നു.
രാജ്ഞിയുടെ ജീവിതവും,ഭിക്ഷുവിന്റെ ഉറക്കവും,
ശിശുവിന്റെ സങ്കടവും,എപ്പോഴും സ്വപ്നമായ്
മുന്നില് വന്നുപരിഹസിച്ചു .
സത്യവും വിശ്വാസവും പൊരുത്തപ്പെടാന്
കഴിയാതിരിക്കുമ്പോഴെല്ലാം
വിശ്വാസത്തെ സത്യമായിക്കണ്ട് ഞാന് മൌനിയായി!
ശ്രീദേവിനായര്
